چرام سرزمین چهارفصل

"هست" را باور کنم

نوشته شده توسط :... موسوی
شنبه 5 مرداد 1392-04:07 ب.ظ

به من شبیخون زده اند
                                       

                              ناباوریهای آدمیت

در حصارزمان محبوس می شوم تا" هست" راباورکنم    

                       وسکوت میکنی وخشکسالی جالیز را بهانه   ی  نیامدنت می دانی
  
مرگ را دوش نفس کشیده ام

               آمدنت را برای کدام نسل از من خواب دیده  ای                                                                                                                                                                                       کنار معبد می خابم وخدای را آفریده می دانم

:فقط 
          می خواهم آب را لمس کنم ، همین برای بودنم معناهست

روحم را باخود نخواهم برد
                              چرا که هستی و این باور من است 
 
 مانا می ماند

            برای قدم های تو                                                                                                                      زمانی که به معبد خدای من برسی ....

                                                                                                          









نظرات() 

بهشت برای من نیست

نوشته شده توسط :... موسوی
دوشنبه 31 تیر 1392-02:39 ب.ظ

من که نمی توانم یک لبخند برای گوشه لبان توبسازم

بهشت را هم  نمی خواهم ...

گل ناز کوچک خیال من
 
یک نان داغ

تنور سیاه
 
بی بی مهتاب

تورا خوشحال می کند

ومن اینجا
 
   ستار ه           ستاره      می بخشم  و   بهشت برای من نیست


                                 




         






نظرات() 

....

نوشته شده توسط :... موسوی
دوشنبه 31 تیر 1392-02:11 ب.ظ

همینکه یک استخاره می زنم
                                       برای
                                               از یاد بردنت
                                                           تمام عقایدم را به گور می برم

وتورا به فال خود می گیرم

توجواب تمام بودنهای منی

یک قدم از تودور نشد قلبم

همینکه زیر سایه ابری که تو نشان کردی 
                                                 میشوم                                                                                                                         بی آنکه بدانم از حال می روم
اینها همه شوریده ای نبودن توست

حال نفسهای گرمت به کدام زمین سرد می خورد که مانده ای

حکمت بودن من بی وجود تو تقدیر نیست

هیچ اندازه ای برای التهاب چشمهای من کافی نیست

دستهایم خیس می شوند وقتی روح بکرم را با تو آلام میدهم

همین حوالی نزدیکتراز صدای صبح به من راه می روی

می دانم هرروز هنگامه ی  شبنم ها صدای بودنت را نفسهایم نشانم میدهند






نظرات() 

وتو آرام عبور می کنی...

نوشته شده توسط :... موسوی
دوشنبه 31 تیر 1392-01:33 ب.ظ

ابعادی که برای مهربانیت تصور کردم  زیاد آوردنفرت و دروغ را


یک آن نمی شود خالی کنم نگاهم را ازچشمانت ویک عمر هم نمی شود تاوان باشد برای

نیامدنت


غرق شدم به هوای آمدنت که هیچ لحظه روحت در جسمم نبود   

 عبور کردی

و هرآنچه بودسایه عشقی دیرپای از قلب من


که آرام وتهی گذر کردی 

تو عشق را با آیه های زبان من نفهمیدی،


عشق را چشمان سیاه چه کسی دیده ای ؟


هرروز هزار هزارحلقه از نقر ه ای دلم گرداگردتیله های سوخته چشمانم هست و  برای تو

میسازم ، بازتو تنها عبور می کنی،

 و کمی آن سوتر حلقه بودنت را به هما میبخشی

چشمانم که پلک می زنند دانه های نبودنت را به خاک می سپارند


وتو تنها فقط عبور می کنی





نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic